Ο καθένας μας εύχεται και ελπίζει τα ευρήματα να αποδειχθεί ότι προέρχονται από τον τάφο του Αλέξανδρου.
Για αρχαιολογικούς, ιστορικούς, εθνικής υπερηφάνειας, αρκετοί και για πολιτικούς, τουριστικούς και οικονομικούς επίσης, λόγους.
Και να που ορισμένοι μιλάνε για τάφο του Νέαρχου αντίθετα εκεί, του "δικού" μας παιδιού.
Θα θυμήσουμε, αν και είναι γνωστή στους περισσότερους δημότες μας, λάτρεις σίγουρα της ιστορίας και του πολιτισμού, τη διαδρομή του.
Γεννήθηκε στη Λατώ μας. Μικρός έφυγε και εγκαταστάθηκε με τον πατέρα του στη Μακεδονία.
Έγινε φίλος του Αλέξανδρου που τον όρισε σατράπη στη Λυκία της Μ. Ασίας. Τον ακολούθησε ως στρατηγός του στην εκστρατεία του το 334 π.Χ, προς ανατολικά. Το όνομά του έγινε κυρίως γνωστό στην επιστροφή το 325, από τον Ινδό ποταμό προς τον Ευφράτη, τον Τίγρη και τη Βαβυλώνα. Ο Αλέξανδρος του ανέθεσε να το επιχειρήσει δια θαλάσσης με μέρος του στρατεύματος.
Εδώ αρχίζουν τα "κατορθώματά" του. Ναυπήγησε, κατά μια εκδοχή 1800 πλοία, άθλο, σε σύντομο χρονικό διάστημα, από ακατάλληλη ξυλεία και σε προχειρα, μη επαρκώς εξοπλισμένα, ναυπηγεία. Ενθάρρυνε τους γεμάτους δεισιδαιμονίες οπλίτες του στα άγνωστα νερά του Ινδικού ωκεανού του οποίου πρώτος χαρτογράφησε τις ακτές. Κράτησε ημερολόγιο πλοίου με τον τίτλο Περίπλους ή Ανάπλους όπου μαθαίνουμε για την επαφή του με τους ντόπιους πληθυσμούς και την ιστορική γνωριμία του με τη ζάχαρη, "το μέλι που δεν παρασκευάζεται από μέλισσες" όπως την περιγράφει, με το βαμβάκι ενώ στους Έλληνες ήταν γνωστό μόνο το μαλλί και το λινάρι, με τα παράξενα πουλιά που μιλούν με ανθρώπινη φωνή, τους παπαγάλους. Και επίσης περιγράφει την τίγρη. Δίνει ναυμαχία εναντίον φαλαινών, παρατάσσοντας τα πλοία του σε θέση μάχης και τρέποντάς τις σε φυγή με τους ήχους των σαλπιγγτών του.
Συγκινητική είναι η συνάντηση το 323 με τον Αλέξανδρο, λίγο πριν τη Βαβυλώνα και το θάνατο του στρατηλάτη. Όλα αυτά μας τα εξιστορεί ο Αρριανός στην "Ινδική" του.
Δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα τη συνέχεια, μάλλον πήρε το μέρος του διεκδικητού του θρόνου Αντίγονου και κατόπιν έγινε σύμβουλος του γιού του, Δημήτριου. Τα ίχνη του χάνονται από το 313 π.Χ.
Πανέμορφος και ο θρύλος ότι πριν την αναχώρηση για την εκστρατεία είχε κατασκευάσει "καταδυτικό κώδωνα", είδος βαρελιού-βαθυσκάφους με το οποίο ο Αλέξανδρος έκανε την πρώτη κατάδυση απ' όπου τα ελληνικά ταχυδρομεία εμπνεύσθηκαν για την κυκλοφορία το 1977 του γραμματοσήμου που βλέπετε στην ένθετη στο κείμενό μας εικόνα.
Ο Δήμος Αγίου Νικολάου ασχολήθηκε στο παρελθόν και τίμησε τον ένδοξο άνδρα μας, δίνοντας το όνομά του σε πλατεία στην Άμμο όπως και με όμορφες κατασκευές καθώς και πλακόστρωση, με ιδέα και σχέδια από την κα Μάρω Δαγιάντη. Μέρος αυτών καλύπτονται, λιγότερο ένδοξα είναι αλήθεια, απο τραπεζοκαθίσματα τώρα.
Με ικανοποίηση διαβάσαμε πρόσφατα άρθρα με παροτρύνσεις από εμπνευσμένα άτομα, για να επωφεληθούμε από το ότι "γίνεται της μόδας" το καταξιωμένο τέκνο μας. Ευχόμαστε οι ενέργειες που σίγουρα θα υπάρξουν να μην είναι σπασμωδικές ή πρόχειρες ούτε και βεβιασμένες.
Δεν μπορούμε να αποφύγουμε να θυμήσουμε ότι εδώ και τρία χρόνια προσωπικά αγωνιζόμαστε για την υιοθέτηση-προώθηση του σχεδίου ΑΡΤΙΣ, που θα καταστήσει το Δήμο Α. Νικολάου μοναδικό σε όλη την Ελλάδα. ΜΕΡΟΣ του, μαζί με πέντε-έξη ακόμη ιστορίες και μύθους της περιοχής μας, είναι η "αφήγηση" με σειρά ολόκληρη γλυπτών μέσα στην πόλη, της ιστορίας του Νέαρχου στα ΚΥΡΙΑ 8-10 ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΤΗΣ, όχι ένα μεμονωμένο απλά διακοσμητικό άγαλμα αλλά μια πλήρης, εξελιγμένη, σύγχρονη εφαρμογή, μέσω της ιδέας μας. Διότι δεν περιοριζόμαστε μόνο σε παρότρυνση αξιοποίησης αλλά προτείνουμε ΚΑΙ τη μέθοδο εφαρμογής και επιτυχίας.
Για το υπόλοιπο ΑΡΤΙΣ, θέλουμε να ελπίσουμε σε μια φωτισμένη στο σύνολό της συμπολίτευση και αντιπολίτευση στο Δήμο μας που θα το προώθησει, ώστε να μην περιμένουμε ακόμη μερικές δεκάδες χρόνια για ανακάλυψη νέων τάφων για να μας ξυπνήσει ξανά το ενδιαφέρον να εκμεταλλευθούμε και να χρησιμοποιήσουμε επιτέλους και άλλη ενότητα από το πολιτιστικό μας οπλοστάσιο προς όφελός μας, ασθμαίνοντες και κάθιδροι.
Δεν ακολουθούμε τα γεγονότα, αντίθετα, τα προλαβαίνουμε και τα δημιουργούμε. Διαφορετικά, να αστειευθούμε, θα αναγκαστούμε να θάψουμε εμείς πλαστά ευρήματα-πειστήρια των ιστορικομυθολογικών μας στοιχείων, που δήθεν θα "ανακαλύψουμε" ασύλητα μετά, για να συγκινηθούν οι ασυγκίνητοι! Μην χαμογελάτε, έχει συμβεί ιστορικά.
Τι θα πουν οι αρμόδιοι μας αν αύριο το Ηράκλειο αποφασίσει να αξιοποιήσει και ελκύσει εκείνο την προσοχή π.χ στη θεά Ελεύθεια που από μας ξεκίνησε, αφού υπάρχει στην Αμνισό σπήλαιο λατρείας της με σταλακτίτη με ανθρώπινη μορφή; Πάλι διαμαρτυρίες και λυγμοί για μια ακόμη χαμένη ευκαιρία;
Περιμένουμε τάχιστα αντιδράσεις-ενέργειες. Η ιδέα υπάρχει, τεράστια και αποτελεσματική. Στο ΑΡΤΙΣ. Ο τρόπος έχει αναλυθεί επαρκώς. Πάλι στο ΑΡΤΙΣ. Οι καιροί δεν επιτρέπουν δισταγμούς και καθυστερήσεις.
Στην εποχή μας και περιοχή μας, οι έχοντες οράματα αλλά και τολμώντες θα πάνε μπροστά.
Οι υπόλοιποι θα παραμείνουν αιώνια στην ουρά, ψελλίζοντας σαθρές δικαιολογίες με ρηχά επιχειρήματα και κραδαίνοντας ανύπαρκτα, δήθεν αποτελέσματα.
Ποιοί θα είναι οι μεν και ποιοί οι δε; Ας το αποφασίσουν.
Με εκτίμηση,
Στέλιος Αδαμάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου