Χρόνια πολλά μπαμπά

Η Κυριακή 17 Ιουνίου δεν ήταν μονάχα η Κυριακή των εκλογών, ήταν και η Τρίτη Κυριακή του ίδιου μήνα όπου έχει καθιερωθεί σαν Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα. Τιμήσαμε την Δημοκρατία από την μία δίνοντας το παρόν μας στα εκλογικά μας τμήματα και αναλαμβάνοντας την ευθύνη που μας αναλογεί σαν πολίτες και παράλληλα τιμήσαμε τον πατέρα, γεννήτορα, τροφό, παιδαγωγό που δίνει όλα τα εφόδια που μπορεί στο παιδί του για να μεγαλώσει. Οι μπαπάδες όλου του κόσμου, έχουμε πλέον την γιορτή μας και ακούμε αλλά και λέμε το δικό μας "ευχαριστώ" σε αυτούς που μας μεγάλωσαν με τόσο κόπο και θυσίες. Άλλη μια γιορτή της σύγχρονης αγοράς;, Μπορεί να είναι και έτσι αλλά δεν παύει να είναι μια ευκαιρία για ένα ευχαριστώ. Ως σύμβολο της ημέρας επικράτησε το τριαντάφυλλο, το μεν άσπρο, για του ζωντανούς, το δε κόκκινο, για τους νεκρούς πατέρες. Η γιορτή του πατέρα ήταν ιδέα της Sonora Smart Dodd από την Ουάσιγκτον της Αμερικής, που, το 1910, εμπνευσμένη από τη γιορτή της μητέρας, θέλησε να τιμήσει τον πατέρα της Γουίλιαμ Τζάκσον Σμαρτ, βετεράνο του Αμερικανικού Εμφυλίου, που ανέθρεψε μόνος του τα 6 παιδιά της οικογένειας καθώς η σύζυγός του πέθανε στη γέννηση του 6ου παιδιού. Η Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα πρωτογιορτάστηκε στις 19 Ιουνίου 1910 και έκτοτε γιορτάζεται κάθε τρίτη Κυριακή του Ιουνίου. Έτυχε φέτος να βρεθώ στο κλείσιμο των σχολείων σε αρκετές σχολικές εορτές τόσο της πρωτοβάθμιας όσο και σχολείων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και με χαρά άκουσα τους εκπαιδευτικούς να μας αφιερώνουν την γιορτή στην ήμερα μας, την ήμερα του πατέρα. Φέτος δε σε πολλά τμήματα τόσο των παιδικών σταθμών όσο και των νηπιαγωγών τα απιδιά έφτιαξαν κάρτες για εμάς και ζωγράφισαν τις λέξεις που οι δάσκαλοι τους είχαν επιλέξει. Το ετήσιο ημερολόγιο είναι γεμάτο από μέρες που όλο και κάτι εορτάζουμε ή τιμούμε σε όλο τον κόσμο, μια αγκαλιά όμως τόσο ο πατέρας όσο και η μητέρα την δικαιούνται πολύ συχνότερα για να μην πω και κάθε μέρα. 

Χρόνια μας πολλά μπαμπάδες, κάθε μέρα! 

ΘΑΝΟΣ ΚΟΡΟΜΠΥΛΙΑΣ